AUTYPISCH

Afgelopen woensdag reed ik om een uur of tien 's morgens van Brunssum naar Bocholtz  De coach had twee stoelen naast elkaar gezet en op een paar meter daar vandaan stonden twee geweldig mooie, indrukwekkende paarden. Het waren merries en de een kwam uit Portugal en de ander uit Spanje.  Nadat ik iets had verteld over het gezin waarin ik ben opgegroeid (niet-gemiddeld: androgyne vader, autistische moeder en broer met Down), vertelde zij over haar manier van coachen, Het eerste gevoel dat ik bij het zien van haar website al had (DIT IS DE GOEIE!!!!) werd alleen maar bevestigd. Het klikte. Op een bepaald moment wilde ik wel kennismaken met de paarden. Onzeker maar er wél honderd procent zeker van dat ik dit wilde, liep ik onder het afscheidingstouw door richting merries. Eerst met één hand in mijn broekzak, daarna verdween ook de rechterhand. Veiligheid zoekend in de zakken van mijn Zeeman joggingbroek. Mijn eerste gedachte was: Ze zijn aan het grazen dus laat ze maar met rust. N...

Mijn moeder (die ook autisme had) kon zich er enorm aan storen als we samen kleding voor mij gingen kopen, zij met allerlei 'leuke' dingen aan kwam zetten, ik er naar keek, mijn hoofd schudde en zo aangaf dat het kledingstuk niet zou passen. Zij vond dat ik dat niet kon weten. Ik wist het ook niet. Ik voelde het. Toen ik jaren geleden een haptonoom in de buurt van Brunssum zocht, belde ik naar een praktijk in Landgraaf, Er werd niet opgenomen, ik kreeg de voicemail. Op basis van die paar standaardzinnen (ik kan nu niet opnemen enz.) koos ik haar. Haar website was niet echt aantrekkelijk en toch wist ik zeker dat ik bij haar moest zijn. Ik voelde het. Als directiesecretaresse op Schiphol hoorde het bij mijn taak om sollicitanten voor managementfuncties op te vangen voordat ze door de directeur werden opgehaald. In die tien jaar was er maar één keer een probleem. Er kwam een man binnen en zodra ik hem zag, schoot ik in de 'Uitkijken!!!! Foute man!!!!!' modus. Ik vroeg hem...

Dat betekende ooit dat je je in sneakers van NIKE bevond. Jaren later FILA. Weer jaren later SKETCHERS. Toen een paar jaar MEINDL, Nu zweer ik bij TIMBERLAND. Ik vervang mijn autobanden altijd op tijd, maar loop elke dag op elk paar schoenen totdat iemand me ervoor waarschuwt dat er geen profiel meer op de zolen zit. En dan nog duurt het overschakelen weken, zo niet maanden. Begin vorig jaar kocht ik op Vinted de donkerblauwe suede Timberlands omdat mijn cognackleurige schoenen van hetzelfde merk zo'n beetje aan vervanging toe waren. Tot vorige week stonden de blauwe netjes (en ongedragen) in mijn kledingkast. Pas toen er een vlek op de oude zat die ik er niet meer uit kreeg, gooide ik die schoenen weg en mochten de blauwe ze elke dag van de komende pakweg twee jaar vervangen. Ware het niet..... dat ik vergeten was dat ik als kind al in paniek raakte als ik suède schoenen of velours gordijnen moest aanraken. En tja, schoenveters moet je nu eenmaal strikken en dat doen zonder de sch...

Een paar weken geleden vroeg de praktijkondersteuner van mijn huisarts me of ik bovengemiddeld intelligent was. Eh.... niet echt volgens mij, maar ik heb wel al bijna mijn leven lang een hele brede interesse in mensen, boeken, muziek, films en series en vind Triviant en Hitster geweldig leuke spellen. Stratego moet je niet met me spelen. Ik zet mijn vlag rustig onbeschermd neer en weet na twee tellen -door mijn onvermogen om in beelden te denken en/of beelden te onthouden (Afantasie)- al niet meer waar dat ook alweer was. Er mankeert nog niets aan mijn geheugen. Nou ja, soms loop ik naar de keuken om de schaar te halen, zie en pak ik iets anders en loop ik naar de huiskamer zonder de schaar. Dat kan met mijn leeftijd (71) te maken hebben, maar ik hoor zulke dingen ook van veel jongere mensen dus ik maak me er niet druk over. Trouwens, zodra ik op de bank plof met dat wat ik helemaal niet nodig had, besef ik dat ik de schaar ging halen en loop ik gewoon een tweede keer naar de keuken. M...

Vanmorgen kon ik een paar pakketjes ophalen. Ik bestel tegenwoordig zo'n beetje alles bij Vinted. Het afhaalpunt bevalt me veel beter dan thuis (vaak tevergeefs) wachten op DHL, Post NL of een van de andere bezorgdiensten. Tegenwoordig is het een uitgekleed woord: 'bezorgdienst'. Bezorgen doen ze zelden op de afgesproken dag en tijd en van dienstbaarheid is geen enkele sprake meer. Het boek dat ik opviste deed me tijdens het online kopen al teruggaan in de tijd. Zoals tegenwoordig vaak gebeurt, viel er opeens weer iets op zijn plaats.  Op de lagere en/middelbare school heb ik in de jaren 60/70 een stuk of tien keer een spreekbeurt gehouden. De laatste twee kan ik me met geen mogelijkheid herinneren. De eerste acht ook niet echt maar het onderwerp daarvan was steeds hetzelfde. Totdat een leerkracht me met klem vroeg een andere keus te maken. Ik snapte er helemaal niets van. Er was nog zoveel te vertellen. Over de in 1963 vermoorde John, over zijn vrouw Jackie en over de in 1...

Toen ik jaren geleden de film Rain Man met Dustin Hoffman in de bioscoop zag, herkende ik er helemaal niets in. Aan de Scandinavische tv-serie The Bridge begon ik drie keer. De eerste twee keer haakte ik af. Ik was Britse series gewend en die zijn veel minder confronterend. The Bridge begon met een lijk dat op de brug half in Zweden en half in Denemarken lag. Letterlijk. Het was zo te zien doormidden gehakt. In een Britse serie wordt dat hooguit vermeld maar ligt er een groot laken over het lichaam. Nu eh... was dat anders. De derde keer dat ik de dvd in de speler stopte was ik voorbereid en kon ik wél gaan kijken. Kijken en genieten want van Sofia Helin als Saga, de politievrouw die duidelijk Asperger had, herkende ik veel meer. De botte eerlijkheid met name😊 En nu is daar Patience. Actrice Ella Maisy Purvis zet een briljante politie-archivaris met autisme neer die door haar niet gemiddelde manier van denken en doen moordzaken oplost. Haar worsteling met de wereld om haar heen, de on...