AUTYPISCH

30 April 2026. Geen Koningsdag maar een afspraak bij de Radboud Universiteit in Nijmegen voor een onderzoek naar Afantasie (niet kunnen beelddenken.) Samen met Monique rijd ik van Brunssum naar Nijmegen. Op de A73 worden we ingehaald door een politiewagen met zwaailicht en sirene. Even later door een auto van Rijkswaterstaat gevolgd door een tweede politiewagen en even later nog door een brandweerwagen. We staan zo'n drie kwartier stil of bijna stil. Gelukkig zijn we vroeg genoeg vertrokken. Hier hebben we geen invloed op. Mocht het allemaal nog langer duren dan heb ik een telefoonnummer van degene die op de universiteit het onderzoek gaat uitvoeren. Overmacht. Onmacht. STRESSNIVEAU 4 (op een schaal van 0 tot 10.) We komen een kwartier te vroeg bij de Radboud aan en Monique ziet waar de parkeerplaats is. Gelukkig maar want alle prikkels van 'onbekend' en 'waar moeten we zijn?' leiden tot STRESSNIVEAU 10. Er zijn een paar opdrachten en als ik wat water heb gedronken ...

Vaak, erg vaak zelfs, voel ik dingen die anderen niet of nauwelijks opmerken. Als ik daar dan ook naar handel, zijn de blikken en opmerkingen van onbegrip niet van de lucht. 28 oktober 2019. Ik ben voor de zoveelste keer in Londen, maar deze keer is bijzonder. Al sinds 1989 ben ik fan van het Amerikaanse duo Indigo Girls. Die avond treden ze op in Shepherd's Bush. Ik heb een hotel geboekt dat redelijk in de buurt ligt. Uren van tevoren sta ik al buiten in de rij. Er zijn geen zitplaatsen in de concertzaal dus ik moet vroeg zijn om in de buurt van het podium te kunnen staan. Geen probleem. Het is het me waard. De deuren gaan open en even later sta ik inderdaad vooraan bij het podium.  Het voorprogramma is ok. Dan komen Amy Ray en Emily Saliers op. Bekend intro, bekende lage stem van Amy en ik glimlach al van oor tot oor tot dat.... Emily het refrein meezingt. Ik houd het precies één nummer uit. De stomverbaasde meezingende menigte kijkt me na. De dame die mijn jas en mijn camera hee...

Omdat ik erg actief ben op Linkedin (het zakelijke Facebook) las ik ruim een jaar geleden een bericht van Marloes Mak, postdoctoraal onderzoeker bij de Radboud Universiteit. We mailden wat heen en weer en ik meldde me aan voor een wetenschappelijk onderzoek. Eind van de maand ga ik naar Nijmegen. Het is een onderzoek naar Afantasie, het niet kunnen beelddenken. Zie de link onderaan deze tekst. Dankzij Google Maps is naar Nijmegen rijden tegenwoordig geen enkel probleem. Bij de Radboud komen ook niet. Vroeger moest ik, als ik vastliep met de plattegrond in de ANWB stratengids, aan mensen op straat de weg vragen. Dan luisterde ik dankbaar en geconcentreerd, maar na "Hier rechtdoor, de tweede straat links en...." was ik alweer toe aan een nieuwe gids. Ik kwam altijd wel op mijn bestemming maar vraag niet hoe. Soms was ik in de Dorpsstraat maar had ik een bordje gemist en vroeg ik (na drie keer omkeren en minutenlang omrijden) waar de Dorpsstraat was.  Ik bereid me sinds kort voo...