AUTYPISCH

Ik heb jaren geleden. Een notitieboekje van de Action. Volgeschreven. Volgeplakt. Met herinneringen. Het zijn er zoveel geworden. Dat het ding uit elkaar valt. En dus. Ga ik weer naar de Action. En koop er een ordner. Twee sets geperforeerde schrijfbladen. En twee sets insteekhoezen voor de foto's. Ik ga aan de slag. Schrijf teksten over uit het boekje. Haal foto's los uit het boekje. Plak ze op wit printpapier. Doe ze in de hoezen. En kom al snel tot de ontdekking. Dat het niet gaat werken. En dus. Ga ik weer naar de Action. En koop er een tweede ordner. En nog drie sets insteekhoezen. Ik ga weer schrijven. En plakken. En kom er al doende achter. Dat het zo niet logisch is. En dus. Haal ik weer foto's los. En plak ze op een andere plek. Dan kom ik bij 'wonen'. En ik ga tellen. Ik ben nu 70. Ben 17 keer verhuisd. En 2 keer heel even terug naar mijn ouderlijk huis gegaan. 70 : 19 = eh..... Jemig! Ik ben elke 3,5 jaar van mijn leven verhuisd. Door de ooievaar bezorgd ...

Het wordt tijd. De hoogste tijd. Dat ik stop. Stop. Met. Alleen. Nog. Maar. Biografieën. Kopen. Zoals veel dingen. Verzamel ik ze, Om. Ooit. Of. Nooit, Te gebruiken.  Hebben. Hebben. Hebben. Terwijl ik. Niet. Materialistisch. Ben. Maar. Omdat. Tja. Waarom. Eigenlijk. Ik lees. Over autisme. Het kan zijn. Dat u graag. Voorwerpen. Verzamelt. Honkbalplaatjes. (Nee, voetbalplaatjes. Maar niet meer.) Munten. (Ja, Euromunten. Maar niet meer.) Beeldjes. (Ja, Ab Normaal. Maar niet meer.) Hm... Biografieën. Staan er niet bij.

Als ik betaald werk.  Of als vrijwilliger. Heb ik veel. Aan struktuur. Ik mag die meestal. Zelf verzinnen. Dat moet ook. Anders. Functioneer ik niet. Maar nu. Met pensioen. Alleenwonend. Met alleen. In de zomermaanden. Vrijwilligerswerk. Blijf ik vaak. Te vaak. Hangen. Wordt het dus. Stuktuur. Alweer even geleden. Verplaatste ik. Mijn stereotoren. Naar de inbouwkast. Omdat ik. Honderden elpees heb. Die ik niet draai. Nou ja. Niet vaak genoeg. Maar nu. Draai ik ze. Nog steeds bijna niet. Hoog tijd dus. Voor een 1e stap. White Honey. Gebruikt als test. Is me nu te druk. Dus wordt. De rockende. Hanneke Kappen. Vervangen door. De rustgevende. Liselore.

Nee! Geen trek! Geen honger! Doe mij maar. Meer van hetzelfde. Liefst. Altijd. Overal. Maar. Als het toch moet. Geef me dan. Ruim de tijd. Om te schakelen. Ik beluister. Al lang. Luisterboeken. Kies alleen. Voor vrouwen. Nee. Niet voor schrijfsters. Maar. Voor voorleessters. En voor series. Misdaad. Alleen. Misdaad. Ik schud heftig nee. Als ik zie. Dat één van mijn favorieten. Opeens. Een mannelijke voorlezer heeft. Louis van Beek. Okay Louis. Ik probeer het. Wil niet. Weggezet worden. Als feminist. Sexist. Of lesb... Nou ja. Dat dan weer wel. Maar na tien zinnen. Verdwijnt het boek. Van mijn boekenplank. Ja, het is anders. En nee. Het valt niet mee. Gelukkig. Zijn er genoeg. Vrouwen.

Toen ik net in Limburg woonde. Nu ruim 20 jaar geleden. Was één van de verrassingen. Duitsland. Natuurlijk wist ik al. Dat het bestond. Maar nu op 5 minuten rijden. Geweldig! Boodschappen en benzine. Bleken er véél goedkoper, Vanmorgen. Rijd ik weer naar Gangelt. Naar het tankstation. En de Duitse Aldi. Het zelftankstation is zo gevonden. Maar mijn ING-pasje wordt geweigerd. Hm.... denk ik. Dan ga ik eerst naar de Aldi. Tja... Ik neem de rotonde 2 of 3 keer. Geen idee. Waar ik heen moet. Op goed geluk neem ik steeds een afslag. De verkeerde. Dus ik keer. Weer en weer. Ik vind de Aldi. Ga daar na een kwartiertje weer weg. Richting Süsterseel. Denk ik. Maar weer vraagt de rotonde. (Dezelfde als daarnet.) Om een paar pogingen. Naar huis rijden. Lukt gelukkig wél meteen. Fijn dat er niemand naast me zit!!! De stoornis heeft een naam. Afantasie. Je ziet het vaker. Maar lang niet altijd. Bij mensen met autisme. Geen beelden kunnen vormen. Geen herkenningspunten. Herkennen. https://youtu.be/6...