PUUR (OP) GEVOEL

Mijn moeder (die ook autisme had) kon zich er enorm aan storen als we samen kleding voor mij gingen kopen, zij met allerlei 'leuke' dingen aan kwam zetten, ik er naar keek, mijn hoofd schudde en zo aangaf dat het kledingstuk niet zou passen. Zij vond dat ik dat niet kon weten. Ik wist het ook niet. Ik voelde het.

Toen ik jaren geleden een haptonoom in de buurt van Brunssum zocht, belde ik naar een praktijk in Landgraaf, Er werd niet opgenomen, ik kreeg de voicemail. Op basis van die paar standaardzinnen (ik kan nu niet opnemen enz.) koos ik haar. Haar website was niet echt aantrekkelijk en toch wist ik zeker dat ik bij haar moest zijn. Ik voelde het.

Als directiesecretaresse op Schiphol hoorde het bij mijn taak om sollicitanten voor managementfuncties op te vangen voordat ze door de directeur werden opgehaald. In die tien jaar was er maar één keer een probleem. Er kwam een man binnen en zodra ik hem zag, schoot ik in de 'Uitkijken!!!! Foute man!!!!!' modus. Ik vroeg hem even te wachten en liep naar een aangrenzend kantoor om een collega te bellen. "Wil jij alsjeblieft de sollicitant meenemen naar het restaurant. Ik leg straks wel uit waarom ik het vraag." De collega kende me aardig goed en schoot me meteen te hulp. Terwijl zij hem de deur uit loodste, dacht ik na over wat er gebeurd was. Ik kende de hele man niet maar het leek wel alsof dat niet tot mijn hersenen door wilde dringen. Een week later was de man, die aangenomen was, ontslagen. Hij wist blijkbaar niet dat werken op Schiphol betekende dat je gescreend werd door de marechaussee en had een cv in elkaar geknutseld waarin zijn langdurig verblijf in de gevangenis niet voorkwam. Ik wist het niet, Ik voelde iets,

Nu ik na jaren wel willen maar niet durven een afspraak heb met een paardencoach gaat het niet heel anders. Alleen op basis van een gevoel ga ik volgende week naar het Limburgse Heuvelland om kennis te maken met de coach en haar paard(en). Waarom nu wel? Geen idee. Maar het gaat goed. Ik voel het.